Depresja dwubiegunowa
Depresja dwubiegunowa, inaczej nazywana chorobą afektywną dwubiegunową, a także depresją maniakalną, to przewlekłe zaburzenie psychiczne. Depresja dwubiegunowa jest zaburzeniem psychicznym, którego przebieg składa się z trzech elementów, czyli elementu depresyjnego, gdzie chora osoba przejawia pełne objawy depresji endogennej, z elementu manii, gdzie pacjent jest hiperaktywny oraz nadmiernie pobudzony oraz z trzeciego elementu, którym jest pozorne zdrowie psychiczne. Wszystkie te trzy elementy przeplatają się przeważnie ze sobą w cyklu mania – depresja – zdrowie.
Choroba ta nosi nazwę dwubiegunowej, ponieważ chora osoba porusza się po tak zwanym kontinuum obniżonego oraz podwyższonego nastroju, przeważnie lądując na przeciwległych jego krańcach. Ten rodzaj depresji znacznie wpływa na samopoczucie, a także zachowanie chorującej osoby.
Charakterystyka dwubiegunowej depresji
Niezwykle charakterystyczne są tutaj wahania nastrojów, począwszy od depresyjnej rozpaczy, aż po maniakalną euforię. Przebieg tej afektywnej dwubiegunowej choroby może być różnorodny i zależny jest od rodzaju zaburzenia, a więc objawy manii, jak również i depresji mogą występować oddzielnie w długich odstępach czasowych albo naprzemiennie w tym samym czasie, z małym lub dużym nasileniem. Porównując to do zwykłych wahań nastroju, w depresji dwubiegunowej objawy są znacznie bardziej intensywne i skrajne, dlatego mają one destrukcyjny wpływ na codzienne funkcjonowanie takiej chorej osoby.
Depresja dwubiegunowa – przyczyny
Jeśli chodzi o przyczyny wywołującej ten rodzaj depresji, to nie są one do końca znane, ale wymieniane są zaburzenia w dystrybucji neurotransmiterów. Specyficzną rodzajem depresji dwubiegunowej jest cyklotymia, gdzie cechą charakterystyczną są dosyć łagodne zmiany nastrojów, ale mające znaczny wpływ na życie chorej osoby. Ten rodzaj depresji dwubiegunowej może nie być rozpoznany przez całe życie, a taka chora osoba może prawie całkowicie normalnie funkcjonować, a jedynie być traktowana, jako osoba niestabilna emocjonalnie, nazbyt wrażliwa, czy zbytnio nadpobudliwa. Przy rozpoznaniu cyklotymii istotne jest to, że epizody zmiany nastroju pojawiają się bez żadnego związku z wydarzeniami w życiu danej osoby i zmiany te nie mogą być interpretowane poprzez wydarzenia. Depresja dwubiegunowa to choroba, która jest przyczyną poważnych zmian w nastroju chorej osoby, zachowania, zmiany jej myślenia, a także bardzo szybko zmieniających się zasobów energii. Takie wahania nastrojów mogą trwać bardzo długo, bo nawet kilka miesięcy. W przeciwieństwie do normalnych wahań nastroju, zmiany nastroju w tym rodzaju depresji są bardzo intensywne, na tyle, że zaburzają zdolności do wykonywania wszystkich życiowych działań.
Objawy tego typu depresji
Podczas tak zwanego epizodu maniakalnego chory może w jednym momencie pod wpływem impulsu, zrezygnować nawet z bardzo dobrze płatnej pracy. Taka osoba może także chcieć cały czas spać, odczuwa do siebie ogromny wstręt, rozpacza z powodu błędów, które popełniła w wyniku epizodu maniakalnego. Najczęściej pierwszy epizod tej depresji zauważalny jest w młodzieńczych latach, czy we wczesnej dorosłości. Jej oznaki mogą być subtelne i niezwykle mylące, dlatego niestety wiele osób z tym rodzajem depresji jest często mylnie diagnozowanych. Jeśli chodzi o objawy tej choroby to różnią się one w zależności od osoby, gdyż występują nieprzewidywalne różnice w każdej osobowości, a także różna jest częstotliwość epizodów tej choroby. Niektóre z osób chorych na ten rodzaj depresji będą bardziej podatne na manię, inne natomiast na depresję, u niektórych może ona spowodować zakłócenia nastroju oraz zastój, a u innych mogą wystąpić sporadyczne objawy jedynie kilka razy w życiu. Kiedy są leczeni mogą prowadzić życie pełne satysfakcji. Jeśli chodzi o leczenie tego rodzaju depresji, to przede wszystkim najważniejsze jest jej prawidłowe rozpoznanie. Większość chorych osób nie jest poddawana żadnemu leczeniu, ponieważ istnieje ryzyko, że leki przeciwdepresyjne tylko znacznie pogorszą stan chorego i mogą w nim wyzwolić manię lub hipomanię.